8 februari 2022

Ik zag op YouTube een filmpje waarin Midas Dekkers zijn nieuwe boek (Wat loopt daar? Een biologische kijk op rassen) presenteert. Ik vond zijn verhaal over de knopendoos van zijn oma herkenbaar. In ieder mens schuilt een taxonoom, zo betoogde Midas Dekker. Kieper een knopendoos om en zie, de handen gaan en de keuzes komen vanzelf. Rode bij rode, blauw bij blauw, of knopen met 2 gaten, of 4 gaten. Bijzonder spannend wordt het als er onderafdelingen ontstaan, de afwijkingen zijn vaak het boeiends…

30 december 2021

Dit schelpje vond ik langs de sloot. Zo’n kwetsbaar huisje zet me stil. Dit prachtige kunstwerk is tevens de doodskist geweest van zijn zacht geaarde bewoner. Zo terloops. Met zo’n huisje kom ik thuis. Wij mensen zien wat we weten. Er zitten talloze filters tussen de dingen en ons weetbeeld.In een vorig blog had ik het over de mentale mist die dat geeft want wat zien we niet?De mist zit in ons verhaal, onze kijk op de dingen. Ons denkhoofd vertaalt de zintuigelijke ervaring, dat wat er geroken,…

17 december 2021

Drie avonden duurde deze lichtroute. Er kwamen duizenden auto's langs. Volgens mij zijn er nog nooit  zoveel mensen tegelijk op het Kampereiland geweest. Mijn schilderijen zijn duidelijk opgemerkt. Het zijn doeken uit 1989, vroeg werk dus, die kunnen tegen vocht.  

11 december 2021

Het Kampereiland wordt deze week op bijzondere wijze in het zonnetje gezet.  Mijn bijdrage aan de lichtjesroute is het uitlichten van twee schilderijen. Ik hoop dat vanaf grote afstand die dingen kleur en licht gaan geven in de duisternis. Als het niet regent, tenminste.

27 november 2021

22 november. Vanmorgen liep ik van de net opkomende zon af, in het nog lage licht, op onze weg. Wij zijn een boerenvolk dus de buurman reed me groetend tegemoet, met trekker en al. Mijn lange schaduw zweefde rustig over de zee van gras, schitterend omgeven met een aureool van licht. De hond was aan mijn zij. Even was de wereld vol poëzie, alles is verlicht! In dit licht kom ik mijn moeder tegen. Mijn moeder overleed 7 jaar geleden. In de laatste fase van haar leven zakte de sluier van Alzh…

14 november 2021

Mijn  lievelingskunstenaar is Terpen Tijn, de beroemde Rommeldamse beeldend kunstenaar uit de boeken van Marten Toonder.       Terpen Tijn oefende met zijn abstract expressionisme enorme invloed uit op jonge avant-garde kunstenaars na de tweede wereldoorlog. Dat is lang geleden maar we zien dat zijn werk, na decennia van postmodernisme, weer in de belangstelling staat. Wat mij boeit in deze kunstenaar is zijn kijk op materie. In het kader van mijn blogs…

20 oktober 2021

"We moeten geloven in de vrije wil. We hebben geen andere keuze". (Isaac, B. Singer) Deze prachtige paradox geeft heel goed het spanningsveld van het creatieve proces weer. We leven in ruimte en tijd en zijn daardoor ingekaderd in de loop der dingen. Vanmorgen voel ik dat weer als ik de kwasten hanteer. Dat is heel basaal handelen. Essentiele vragen dienen zich aan: Waar zet ik de kwast? Hoe? Waartoe? Wat beweegt me? Wat doet de verf? In de handeling is er geen overweging ma…

12 oktober 2021

Matter matters. Alles in het bestaan draait om verbinding. Dat is waar ik me meer en meer bewust van word, en velen met mij. Onze voorouders in Europa hebben ooit de fictie verzonnen van het individu. Vanaf 1750 zijn we gaan geloven dat we als individu los staan van alles, alle rechten hebben voor ons zelf, geroepen om dat zelf te ontplooien, je eigen dromen waar te maken. Die fictie is destructief voor de ander, het resultaat van die zelfoverschatting is na twee eeuwen dat we op fatale ramkoer…

7 oktober 2021

Nog steeds ben ik bezig met drie doeken tegelijk. Laag over laag, Wachtend op het rapvlugge niks. Als je het ziet dan is het er niet. Op die manier kijken wat er gebeurt is heel fijn. Spelen met de zwaartekracht, de verfmaterie, wat voor handen is. Mild zijn in mijn vooroordeel over wat komt. Geduld hebben met wat zich vormt, dat is vandaag mijn werk. Geeft kunst troost aan het bestaan? 

28 september 2021

Dit blog is een vervolg op 'Beslagen spiegel',  het werkproces vandaag, 28 september 2021.  Sterrenstof, het houdt me bezig. Alle atomen zijn ervan gemaakt. Onze waarneming is bijzonder: In de hersenen wisselen ingewikkelde netwerken van sterrenstof electronen uit met als resultaat dat sterrenstof zich zelf ziet. In ons denkbewustzijn vormt zich immers een zelfbeeld. Stof kijkt naar stof en ziet zichzelf. Hoe verzin je zoiets. Het begint met ons oog. Het oog…